YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/240
KARAR NO : 2021/2239
KARAR TARİHİ : 14.04.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık … hakkında 5464 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmeyen ve bu itibarla bu suç yönünden davaya katılma hakkı bulunmayan Hazinenin usulsüz olarak kamu davasına katılmasına karar verilmesinin hükmü temyiz hak ve yetkisi vermeyeceği gözetilerek Hazine vekilinin anılan suçtan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
İncelemenin katılan Hazine vekilinin sanık … hakkında tefecilik suçundan kurulan hükmüne, sanıklar … ve … müdafiilerinin müvekkilleri hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıkların iş yerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendilerine para ihtiyacı nedeniyle başvuran şahısların hamili oldukları kredi kartları ile POS cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarlarından belli bir komisyon alınması suretiyle tefecilik suçunun işlendiği iddia edilen somut olayda; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek biçimde ortaya çıkarılabilmesi amacıyla; sanıkların tefecilik yapıp yapmadığının kolluk marifetiyle araştırılmasından, vergi mükellefi olduklarının tespiti halinde ve gerektiğinde vergi inceleme raporu düzenlettirilmesinden ve ilgili icra dairelerinden sanıkların alacaklı olduğu icra dosyalarının araştırılması ve takip borçlularının borcun kaynağı konusunda tanıklıklarına başvurulmasından sonra tüm kanıtların hep birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hukuki
durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve sanıklar … ve … müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 14/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.