YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2521
KARAR NO : 2022/10431
KARAR TARİHİ : 23.11.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs (Müşteki …’ya yönelik), tehdit (Müşteki …’a yönelik), konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet ile tehdit suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Müşteki …’nın 11.12.2013 tarihli duruşmada katılma talebinde bulunmaması nedeniyle katılan sıfatını almadığı, katılan sıfatını almayan müştekinin de hükmü temyiz etmesi mümkün bulunmadığından, müştekiler vekilinin temyiz talebinin katılan …’a yönelik tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık hakkında tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanığa isnat edilen tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının 5237 sayılı TCK’nın 106/1 ve 116. maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulundukları ve hakkında tehdit suçundan beraat kararı verilen sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 15.11.2013 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği gibi sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden ise zamanaşımını en son kesen işlem olan 05.02.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında müşteki …’ya yönelik cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak; Sanığın mağdurenin konutuna girmesinin ardından elindeki silahla mağdureyi tehdit ederek cinsel saldırıda bulunduğu kabul edilen olayda;
Sanığın organ sokmak suretiyle cinsel saldırı eyleminin henüz icrai hareketlerine başlamadığı, eylemin cinsel saldırı suçunu oluşturacağı, suç tarihi olan 06.09.2012 itibariyle yürürlükte bulunan 102/1, 102/3-d maddeleri ile hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun değişikliğinden sonraki 102/1-1. cümle, 102/3-d maddeleri gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.