YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/25221
KARAR NO : 2022/64
KARAR TARİHİ : 11.01.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, hakaret
HÜKÜM : Cinsel taciz ve hakaret suçlarından mahkumiyet, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Mahkeme tarafından 21.12.2020 tarihli celsede reşit olan katılan mağdurenin yüzüne karar tefhim edildiği sırada hazır olmayan katılan mağdure vekilinin kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde hükmü temyiz edilebileceğinin belirtilmesi suretiyle katılan mağdure ile vekili yanıltılarak usul hükümlerine aykırı davranılması karşısında CMK’nın 40/1-2. maddeleri uyarınca eski hale getirme nedeni oluştuğundan, katılan mağdure vekiline 28.06.2021 günü yapılan tebliğ sonrası verilen 01.07.2021 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilip, bu kapsamda katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine yönelik ek karar kaldırıldıktan sonra asıl hükme ilişkin yapılan değerlendirmede gereği görüşüldü:
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, buna göre sanık hakkında hakaret suçundan doğrudan verilen 1.660 TL adli para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, katılan mağdure vekilinin söz konusu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanığın işlediği kabul edilen eylemin suç tarihi itibarıyla lehe sayılıp, 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı TCK’nın 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nın 251. maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1/c bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas – 2020/33 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş”
ibaresinin, aynı bentte yer alan “basit yargılama usulü” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.