YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/25273
KARAR NO : 2021/10414
KARAR TARİHİ : 29.12.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığın bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdure …’nin, aşamalarda yargılamaya dahil edilmeyip, yokluğunda kurulan hükmün yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesi ve inceleme tarihinde reşit olan mağdurenin, Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 23.06.2021 günlü tevdi kararına istinaden yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliğine rağmen kanun yoluna başvurmaması karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinde on altı yaşı içerisinde bulunan mağdure hakkında İstanbul Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca düzenlenen 10.08.2017 günlü, 1076 sayılı raporda mağdurede tespit edilen hafif düzeyde mental retardasyon durumunun hekim olmayanlarca anlaşılamayacağı yönünde görüş bildirilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın cinsel ilişkiye girmeden önce yakından tanımadığı mağduredeki zeka geriliğini bildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 104. maddesinde reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında değişen vasfa göre bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 29.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.