Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/2642 E. 2022/2212 K. 10.03.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2642
KARAR NO : 2022/2212
KARAR TARİHİ : 10.03.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı, şantaj
HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa isnat edilen şantaj suçunun 5237 sayılı TCK’nın 107/1-2. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen sekiz yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 19.04.2013 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay günü sanığın, sosyal yardım malzemesi teslim etmek üzere elinde koliyle mağdurenin evine gelmesinin ardından su istediği mağdurenin nefes almakta zorlandığını söyleyip, esasen doktor olmadığı halde muayene edeceğini beyanla çantasından çıkardığı steteskopu kulağına takarak sırt bölgesine dokunmaya başlayıp, buradan kanepeye yatırarak kıyafetlerini çıkardığı mağdurenin göğüsleri ile cinsel bölgelerini okşadığı anlaşılmakla, sanığın belirlenecek lehe kanuna göre atılı suçtan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.