YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2752
KARAR NO : 2023/25
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanıklar … haklarında katılan mağdure Dilan’a karşı reşit olmayanla cinsel ilişki ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları ve mağdure vekilince yapılan itirazın mahallinde değerlendirildiği anlaşılmıştır.
Sanık … hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci
maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2014 tarih ve 2013/117 Esas, 2014/205 Karar sayılı kararı ile sanık … hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 50 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 inci maddesi uyarınca 4500 TL adli para cezası ile 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 inci maddesi uyarınca 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın cinsel istismar suçuna iştirakinin bulunmadığı, bu suçu işleyen diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde olmadığı, mağdurenin beyanlarında diğer sanıkların ağzını kapattığını söylediği, bu durumda sanığın mağdurenin sesini duymasının mümkün olmadığı, evin birinci kat olduğu, mağdurenin isteseydi kaçabileceği, 4 gün boyunca istismar edilmesinin mümkün olmadığı, alıkoyma suçu yönünden de sanığın hataya düştüğü, mağdurenin 15 yaşından büyük olduğu, evine gelen misafire kimliğini soramayacağı, eksik araştırma ve deliller toplanmadan hüküm kurulduğu, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğu ve sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
Katılan mağdure vekilinin temyiz isteği; tüm sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri, mağdurenin içine düştüğü durumu değerlendirip tecavüz ettikleri, mağdurenin ailesinin doğu kökenli olması ve nasıl davranacaklarını bilemediği için farklı verdiği ifadeleri mahkemenin mağdurenin aleyhine değerlendirdiği, mahkemenin sanıkların eylemlerini fikir birliği içinde olduklarını göze almadan ayrı ayrı değerlendirdiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.07.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
3. Zamanaşımı nedeniyle hükümlerin bozulmasının gerekmesi karşısında, Tebliğnamede farklı gerekçelerle bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.07.2014 tarih ve 2013/117 Esas, 2014/205 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz
istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.