YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3312
KARAR NO : 2022/10421
KARAR TARİHİ : 23.11.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Katılan sanık … hakkında …’ye yönelik cinsel saldırı, hakaret, kasten yaralama, katılan sanıklar … ve … haklarında kasten yaralama (Ahmet’e yönelik)
HÜKÜM : Katılan sanık … hakkında atılı suçtan beraat, katılan sanık … hakkında müsnet suçtan ceza verilmesine yer olmadığına; katılan sanık … hakkında atılı suçlardan mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Katılan sanık …’in temyiz dilekçesinin içeriğine göre sanık sıfatı ile hakkında verilen mahkumiyet kararlarını temyiz ettiği anlaşıldığından incelemenin katılan sanık … hakkında atılı suçlardan verilen mahkumiyet kararları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık … hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, buna göre mahkemece katılan sanık … hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından doğrudan tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince kesin olmalarından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükümlere yönelik katılan sanıklar … ve Server vekili ile sanık …’in temyiz taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık … hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık … ile katılan sanıklar … ve … vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.