YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3336
KARAR NO : 2023/3200
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/157 E., 2014/786 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi düzeltilerek onama, kısmi bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19.02.2014 tarihli iddianame ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/157 Esas, 2014/786 Karar sayılı kararıyla sanığın çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair hükümler kurulmuştur.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.11.2017 tarihli ve 14-2015/29512 sayılı, düzeltilerek onama ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun’la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suçla bağlantılı şekilde işlendiği iddia olunan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarıyla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun’un 12 ve 5271 sayılı Kanun’un 4 üncü maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuş ve bu nedenle Tebliğnamedeki görüşlere iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2014 tarihli ve 2014/157 Esas, 2014/786 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.