Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/3472 E. 2023/437 K. 06.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3472
KARAR NO : 2023/437
KARAR TARİHİ : 06.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Düşme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2013/630 Esas, 2014/829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince şikayet yokluğu nedeni ile kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyizi; mağdure ve müştekinin hazırlık soruşturmasında şikayetçi oldukları, yargılama aşamasında beyanı alındığı tarihte 15 yaşını bitiren mağdurenin sanıktan şikayetçi olduğu, mağdurenin şikayet hakkının bulunduğu, annesinin şikayetinden vazgeçme beyanına dayanılarak düşme kararı verilemeyeceği, 6545 sayılı Kanun ile 103 üncü maddede yapılan değişiklik ile eylemin sarkıntılık aşamasında kalması halinde failin çocuk olması halinde soruşturma ve kovuşturmanın şikayete bağlı olduğu, ancak dosyada sanığın çocuk olmadığı, ayrıca sanığın eyleminin ani ve kesintili olmadığı, bu nedenle sarkıntılık değil istismar suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yapılan yargılama neticesinde ilk derece mahkemesince, “Olay tarihinde mağdur …’in annesi olan müşteki … ile birlikte Kültürpark içerisinde yapılan fener alayı etkinliğine katıldığı, fener dağıtılan aracın önünde beklerken sanık …’ın mağdurun yanına yaklaşıp eli ile vücudunun farklı bölgelerine temas ettiği, mağdurun yanından uzaklaşmasına rağmen sanığın mağdurun göğüslerine temas etmeye başladığı, mağdurun “ne yapıyorsun” şeklinde seslenmesi üzerine sanığın eylemine son verip olay yerinden uzaklaştığı belirtilerek sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemi ile hakkında kamu davası açılmış ise de; suç tarihinden sonra 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinde yapılan değişiklik sonucunda sanığın eyleminin sarkıntılık suçu olarak yeniden tanımlandığı, söz konusu suçun takibinin şikayete bağlı suç haline getirildiği, yargılama sırasında müştekinin sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince açılan kamu davasının düşmesine” şeklinde karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın olay gecesi mağdurenin arkasından yaklaşarak üç dört kere vücuduna dokunduktan sonra sağ tarafından göğsünü ellemesinden ibaret eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek, aynı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile uygulama yapılması ve bu hali ile de suçun takibinin şikayete tabi olmadığı, şikayetçinin şikayetinden vazgeçmesi nedeni ile sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2013/630 Esas, 2014/829 Karar sayılı kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.