YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3496
KARAR NO : 2022/10618
KARAR TARİHİ : 28.11.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık … hakkında), tehdit (sanıklar haklarında)
HÜKÜM : Sanık … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu açısından kasım 2012 tarihli eylemlerinden beraat ile 10.04.2013 tarihli eylemler için reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan hükmün açıklanmasının geriye bırakılması, tüm sanıkların diğer atılı suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık … hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi CMK’nın 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip, esasen anılan kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Sanık … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar haklarında tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince:
Oluşa uygun kabule göre, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu, öngörülen cezaların üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve haklarında beraat kararı verilen sanıklar…’ın mahkeme sorgusunun yapıldığı 27/03/2014 ile sanık …’in mahkeme sorgusunun yapıldığı 09/06/2014 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.