Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/3575 E. 2022/12112 K. 27.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3575
KARAR NO : 2022/12112
KARAR TARİHİ : 27.12.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi,
Sanık hakkında tehlikeli madde temin etme suçundan dolayı mahkemece 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan kararlara yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 264. maddesine göre itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli değerlendirmenin mahallinde merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından, incelemenin diğer hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Katılan mağdur … vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Mahkemece yüzüne karşı verilen hükümlerle ilgili katılan mağdur vekilinin CMUK’nın 310/1. maddesinde düzenlenip, tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra verdiği dilekçeyle hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Katılan mağdur … vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurun velayet hakkına sahip annesi olan müşteki Nevriye’nin, 31.05.2013 tarihli celsede şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Katılan mağdur … vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Kayden 24.08.1999 doğumlu mağdur … hakkında sağlık kurulunca düzenlenen 22.01.2014 günlü, 338/681547 sayılı raporda yer alan “Şahsın beden yapısı ve genel görünümüne göre 15 – 16 yaşları arasında olduğu” şeklindeki tespit nedeniyle, söz konusu raporun usulüne uygun teşkil edilmemiş heyetçe hazırlanıp, içeriği itibarıyla yetersiz olduğu anlaşıldığından, dava dosyasının mevcut rapora esas kemik grafileriyle birlikte içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kuruluna tevdiiyle yaş raporu alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanması ve mağdurun on beş yaşını bitirmediğinin tespiti halinde ise, kovuşturma evresinde mağdurlar …, Şahin ve Serkan’ın on yedi – on sekiz yaşında gözüktükleri yönündeki sanığın savunması nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.