YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3577
KARAR NO : 2022/10847
KARAR TARİHİ : 01.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz, tehdit, kasten yaralama
HÜKÜM : Kasten yaralama ve cinsel taciz eylemleri bütün halinde cinsel saldırı kabul edilerek bu suç ile diğer atılı suçtan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesindeki “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu nazara alınarak yapılan değerlendirmede 27.11.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında annesine yönelik ”askere gideceğim benim karım ol, son bir kere yapayım” şeklinde taciz içerikli sözler söyleyip, kabul etmeyen katılana yumruk attığı iddiasıyla cinsel taciz ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılıp bunun dışında cinsel saldırı suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianameye konu edilmeyen eylemlerin de kabule konu edilmesi suretiyle ek savunma hakkı verilerek sanık hakkında atılı suçtan dolayı hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.