YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3680
KARAR NO : 2022/10720
KARAR TARİHİ : 29.11.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, nitelikli cinsel saldırı, kasten yaralama, silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafisi Av. …’ın duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında hakaret, kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Oluşa uygun kabule göre, sanığın işlediği hakaret, kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarının 5237 sayılı TCK’nın 125, 86/3-a, 106/2-a maddelerinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımı süresini en son kesen 04.11.2014 günlü mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçlardan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;
Tüm dosya kapsamı nazara alındığında olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, Adli Tıp Kurumunun 07.06.2013 tarihli raporunda belirtilen eski fiili livata bulgusunun sanık tarafından gerçekleştirildiğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.