YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3755
KARAR NO : 2023/3401
KARAR TARİHİ : 23.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/260 E., 2014/338 K.
SUÇLAR : Cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2012/260 Esas, 2014/338 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonraki 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise aynı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve taksitlendirmeye karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.12.2017 tarihli ve 14-2015/50754 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçları işlediğine dair dosyada yeterli delil bulunmadığına, kanuni ceza indirim haklarından faydalanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılanın olay tarihinde Bodrum ilçesinde bulunan otelde kaldığı, sanığın otel bahçesinde yürürken yatağında uyumakta olan katılanı gördüğü, teli keserek pencereden içeri girdiği, katılanı okşadığı, uyanarak imdat diye bağırması üzerine katılanı darp ederek basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaraladığı, bu suretle üzerine atılı suçları işlediği Mahkemece kabul edilmiştir. İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 15.11.2013 tarihli raporuna göre katılanın ruh sağlığının bozulduğu, 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğin lehe olduğu ve bu değişikliğe göre sanığın 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi gereği cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Dosya kapsamında bulunan deliller; sanık savunması, katılan beyanları, tanık anlatımları, doktor raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 15.11.2013 tarihli raporu ve kolluk kuvvetleri tarafından tutulan araştırma tutanaklarından ibarettir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Cinsel Saldırı Suçu ile İlgili Verilen Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu ile İlgili Verilen Hüküm Yönünden
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.11.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamedeonama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2012/260 Esas, 2014/338 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2014 tarihli ve 2012/260 Esas, 2014/338 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.05.2023 tarihinde karar verildi.