YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3920
KARAR NO : 2023/5707
KARAR TARİHİ : 28.09.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/201 E.,2015/7 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2014/201 Esas, 2015/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 07.01.2018 tarihli ve 14-2015/75698 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdure ve sanık mahkemede aralarında herhangi bir öpüşme olayının gerçekleşmediğini beyan etmelerine rağmen soruşturma ifadeleri esas alınarak sanığın cezalandırıldığına, mağdure arabaya rızasıyla bindiğini beyan etmesine rağmen sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan haksız olarak mahkum edildiğine, ayrıca mağdurenin sanığa on altı yaşında olduğunu söylemesine rağmen hata hükümlerinin uygulanmadığına, mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece, mağdur ve müşteki beyanları, savunma, olay yakalama ve teslim tutanağı, adli görüşme ve değerlendirme raporu, adli raporlar ve tüm dosya kapsamına göre sanık ile olay tarihinde on dört yaşında bulunan mağdurenin facebook üzerinden tanıştıkları ve arkadaş oldukları, olay günü sanığın mağdureyi ve mağdurenin yaşı küçük yeğenini arabasına alarak sakin bir yere gittikleri, burada araç içerisinde beraber arka koltuğa geçerek sanığın mağdureyi öptüğü ve ona sarıldığı, hatta sanığın pantolonunun fermuarını da indirdiği akabinde olay yerine polis ekip arabasının gelmesi üzerine sanık ve mağdurenin toparlandıkları ve üzerlerindeki kıyafetleri düzelttikleri anlaşılmış, sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık duruşmadaki savunmasında mağdureyi öpmediğini mağdurenin rızasıyla kendi arabasına bindiğini ve gezdiklerini, mağdurenin on altı yaşında olduğunu zannettiğini söylese de kollukta müdafii ile verdiği ilk ifadesinde mağdureye sarıldığını ve onu öptüğünü beyan ettiği, yine mağdurenin de bütün aşamalarda beyanında arabada sanığın kendisini öptüğünü söylediği değerlendirildiğinde sanığın ilk beyanlarının doğru olduğu kabul edilerek duruşmadaki savunmasına itibar edilmemiş, sanığın savunmasında mağdureyle 1 yıldır tanıştıklarını söylediği görüldüğünden bu süre zarfında mağdurenin yaşını öğrenebileceği değerlendirilerek, mağdurenin yaşını on altı olarak bildiği şeklindeki savunmasının da suçunu gizlemeye yönelik olduğu kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE
Sanığın aşamalarda mağdurenin on altı yaşında olduğuna dair savunması, mağdurenin duruşmadaki beyanı, mağdure ve sanığın ikinci kez buluşuyor olması, sadece sosyal medya üzerinden birbirleriyle tanışmaları ve konuşuyor olmaları, mahkeme gerekçesinin varsayımlara dayanması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, her ne kadar mağdure on beş yaşından küçük olsa da 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre sanığın kastı olmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Sivas 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2015 tarihli ve 2014/201 Esas, 2015/7 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.