YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4061
KARAR NO : 2022/9920
KARAR TARİHİ : 03.11.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;
Katılan … ile mağdur …’nın temyiz istemlerinin incelenmesinde;
1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesine göre ilk derece mahkemesi kararlarında temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında mağdurenin ve annesi olan katılan …’in mahkemece yokluklarında verilip, 04.12.2014 günü tebliğ edilen hükümleri tebliğden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sundukları 31.12.2021 tarihli dilekçelerle temyiz ettikleri anlaşıldığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık müdafisinin çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Sanığın aşamalarda mağdurenin yaşını büyük bildiğine dair beyanları, sanık müdafisinin mağdurenin görünüm itibariyle on beş yaşından büyük gösterdiğine ilişkin dosyaya sunduğu mağdureye ait fotoğraflar ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olayda 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 230. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.