Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/4290 E. 2023/283 K. 23.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4290
KARAR NO : 2023/283
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2015 tarihli ve 2014/129 Esas, 2015/24 Karar sayılı

kararı ile suça sürüklenen … hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.01.2018 tarihli ve 14-2015/103751 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Suça sürüklenen … müdafiinin temyiz isteği; suça sürüklenen … hakkında cezalandırılmasına yeterli delil olmadığından beraat kararı verilmesi yerine hatalı olarak ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesine, vesaire ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; kararın hatalı olup mahkumiyete hükmedilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

3. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; kesinleşmiş kovuşturmaya yer olmadığına kararı olması sebebiyle davanın reddine karar verilmesine, diğer durumda suçun sübut bulmadığından beraatine karar verilmesine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Suç tarihinde on iki-on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarında düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturup öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile ikinci fıkrası, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği belirlenmiştir.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede farklı gerekçe ile bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2015 tarihli ve 2014/129 Esas, 2015/24 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen … müdafii, katılan Bakanlık vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen … hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.