YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4306
KARAR NO : 2023/1651
KARAR TARİHİ : 23.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 2. Ağır Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/130 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2018 tarihli ve 2015/102657 sayılı Tebliğnamesiyle; müsnet suçun sübut bulduğu ve sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü tesisi gerektiğinden bahisle hükmün bozulması talep olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sübuta yöneliktir .

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık … hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve altıncı fıkrası gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ise de, yargılama sırasında mağdure …’nın daha önce iddia ettiği gibi bir olayın meydana gelmediğini belirttiği, mağdurenin babası … … ve ağabeyi …’in tanık olarak alınan ifadelerinde iddia edildiği gibi bir olayın meydana gelmediğini yaptıkları araştırma sonucunda anladıklarını, bu nedenle şikayetçi olmadıklarını beyan ettikleri, yine mağdurenin halası … ile kuzeni … …’ın alınan ifadelerinde sanık ile aralarında pazar yerinde komşu olmalarından dolayı bir tartışma geçtiğini, bu tartışma nedeniyle mağdura ve kuzeni … …’ın kendi aralarında sanığa böyle bir isnatta bulunalım diyerek plan yaptıklarını ve bu plan doğrultusunda bu şekilde isnatta bulunduklarını belirttikleri gerekçesiyle; sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir .

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe kapsamı nazara alındığında; Tebliğname’deki sübuta yönelik bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli ve 2014/130 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.03.2023 tarihinde karar verildi.