Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/4338 E. 2023/22 K. 09.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4338
KARAR NO : 2023/22
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un
310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2013/160 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu

davasının yapılan yargılaması neticesinde sanığın, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz Sebepleri;
Tanık …’in sanığın savunmasını doğrulamaması, tanık …’nın ise katılan mağdurun anlatımını kısmen doğrulamasına karşılık sanığın savunması ile örtüşmemesi, mağdurun ve tanık …’nın tutarlı ve uyumlu anlatımları dikkate alındığında sanığa isnat edilen suçun sabit olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan mağdure … ile tanık …’nın aynı ilk öğretim okulu 4. sınıfında öğrenim gördükleri, olay günü saat 15.00 sıralarında teneffüsteyken tanık … ile mağdurun kızlar tuvaletine gittikleri, tanık …’nın dişinin oynaması nedeniyle çekmek istedikleri sırada okulun hademesi olan sanığın yanlarına gelerek tanığa dişini çekme teklifinde bulunduğu, tanığın kabul etmediği ve katılan mağdureyle sınıflarına giderek derse girdikleri, bir saat sonra tekrar teneffüse çıktıkları, aynı tuvalete gittikleri, sanığın aynı şekilde tuvalete girerek tanık …’ya dişini çekme teklifini tekrarladığı, tanığın kabul etmemesi üzerine sanığın dışarı çıkıp kısa bir süre sonra tuvaletin içerisine tekrar dönerek yanına gittiği, katılan mağdurenin kollarını arkaya doğru kıvırıp bir eliyle mağdureyi kucaklayıp göğsüne dokunarak cinsel istismarda bulunduğu, bu esnada korkmuş olan ve tuvalet kapısının arkasında saklanan tanığın sanığın eylemini gördüğü, mağdurenin tekme atarak sanıktan kurtulduğu, eve giderek durumu annesi katılan …’ye anlattığı ve akabinde şikayetçi olunduğu iddia edilmiştir.

2. Mahkeme, sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik savunması ile olayın tek görgü tanığı …’nın sanığın mağdurun elinden tuttuğunu, mağdurun geriye doğru tekme savurduğunu gördüğü ancak göğsünü
elleyip ellemediğini görmediğine yönelik beyanı, mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulmadığına dair Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı Raporu dikkate alınarak sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir.

3. Tanık …, oluşu ve olayın gelişimini katılan mağdure ile aynı şekilde anlatmış, Cumhuriyet Savcılığında sanığın mağdurun kollarını arkaya doğru kıvırdığını, bir eliyle de mağdurun vücudunu kucaklar gibi olduğunu, göğsüne dokunduğunu tam olarak görmediğini, mağdurun sanığa tekme atarak yanından kaçtığını beyan etmişken mahkemede, mağdurun sanığa tekme attığını, sanığın bir eliyle mağdurun elini tuttuğunu, diğer eliyle göğsünü tuttu mu ya da elledi mi o kısmını tam olarak göremediğini ifade etmiştir.

4. Antalya Eğitim Araştırma Hastanesi 15.05.2013 tarihli raporunda mağdurun ruh sağlığının bozulduğunu belirlemiştir.

5. Akdeniz … Başkanlığı 18.11.2013 tarihli Raporunda mağdurun uğradığı iddia olunan cinsel istismar eylemi sonrasındaki davranışlarında akut stres reaksiyonu

ile uyumlu belirtilerin olduğu ancak zaman içinde azalarak işlevselliğini etkilemeyecek düzeye gerilediği, sonuç olarak beden veya ruh sağlığının kalıcı olarak bozulmadığı kanaati bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mahkemece katılmasına karar verilen müştekilerden …’nin gerekçeli karar başlığında müşteki olarak gösterilmesi ile Metin’in isminin hiç gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki tutarlı ifadeleri ile tanık …’nın oluşu destekler nitelikteki anlatımları, olay nedeniyle mağdurda akut stres reaksiyonu ile uyumlu belirtilerin saptanması ancak zaman içinde azalarak işlevselliğini etkilemeyecek düzeye gerilediğine ve ruh sağlığının kalıcı olarak bozulmadığına ilişkin 18.11.2013 tarihli Akdeniz … Başkanlığına ait rapor, sanığın teneffüste kızlar tuvaletine mağdure ile tanık … içerideyken girdiğine ilişkin beyanı ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, temizlik görevlisi sanığın, olay günü teneffüste arkadaşı tanık …’nın dişi ağrıdığı için kızlar tuvaletine onunla birlikte giden on yaşındaki katılan mağdurun arkasından giderek mağdurun kolunu tutup arkasından kıvırıp göğsüne dokunması, mağdurun geriye doğru tekme atması üzerine sanığın uzaklaşması şeklinde sübuta eren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp, belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2013/160 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdur vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.