Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/4442 E. 2023/2477 K. 26.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4442
KARAR NO : 2023/2477
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/22169 Esas sayılı iddianamesi ile beden veya
ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2014/8 Esas, 2014/397 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14-2015/36079 Esas sayılı bozma görüşlü tebliğnamesi ile dosya dairemize tevzi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiin Temyiz Sebepleri
Sadece mağdurun çelişikili beyanına dayanarak ceza verildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın okuma yazma bilmediğine ve iradesi dışında hazırlanıp imzalamış olduğu ifadesinin hükme esas alınmaması gerektiğine ve diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suç tarihi olan 18.03.2013 tarihinde saat 20:00 sıralarında 2002 doğumlu mağdure …’ın … ilçesinde evlerinin yanında markete ekmek almaya gittiği sırada sanık … ile karşılaştığı, sanığın mağdureye ailesi ile ilgili sorular sorarak iki yanağından öptüğü, daha sonra mağdurenin olay yerinden kaçarak eve gittiği, sanığın eyleminin çocuğa karşı cinsel istismar eylemini oluşturduğu kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamına göre sanığın olay günü mağduru yanağından öpme şeklindeki eyleminin kısa süreli ve ani gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kalıp, mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmediği, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetilerek; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmekle hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, açıklanan nedenlerle tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2014 tarihli ve 2014/8 Esas, 2014/397 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.