YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4843
KARAR NO : 2023/34
KARAR TARİHİ : 10.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrasının (e) bendi ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04.02.2018 tarihli ve 2015/118227 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği,
1. Mahkemece yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğuna, aleyhe olan tek delilin teşhis tutanağı olduğuna, yargılama aşamasında yeniden teşhis yapılmasını talep etmesine rağmen talep yerine getirilmeden hüküm kurulduğuna, teşhis tuanağı incelendiğinde müvekkilin yüzünün yara bere içinde olduğunun görüleceğine, kolluk güçleri tarafından darp edildiğine, bu nedenle hukuka uygun teşhis yapılmadığına,
2. Mahkemenin sanığın önceki sabıkasına dayanılarak hüküm kurmasının, cezanın ertelenmemesi ve seçenek yaptırımlara çevrilmemesinin de hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, 07.07.2014 tarihinden 10 gün önce katılan …’nın yaya olarak yürüdüğü sırada kırmızı renkli motosikleti ile katılanın yanına yaklaşıp ona bakarak, cinsel organı dışarıda olduğu halde, masturbasyon yapmak suretiyle katılanı taciz ettiği şeklinde kabul edilen somut olayda; mağdurun beyanı ve teşhis tutanakları da göz önüne alınarak mahkemece sanığın suçu işlediği sabit görülmekle cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile 5237 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” şeklindeki kanuni düzenlemeler nazara alınarak yapılan değerlendirmede dosya kapsamına uygun düşmeyen ve yeterli olmayan gerekçeyle teşdit uygulanması ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçesinin de kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımadığı nazara alınarak bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hüküm kurulması zorunlu iken yeterli olmayan yazılı gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde
görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.01.2023 tarihinde karar verildi.