YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5126
KARAR NO : 2023/5460
KARAR TARİHİ : 21.09.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/222 E., 2015/18 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 4.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.03.2018 tarihli ve 14-2015/150067 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin delil olmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olup kanuni temsilcisi tarafından yönlendirildiğinin Mahkemece tespit edildiğine, iddia edilen suçun işlendiği yerin halka açık park olduğuna, iddiaların hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, eksik inceleme sonucu karar verildiğine ve sair hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece mağdure ile kardeşi …’nın beyanı, sanığın aşamalarda kısmen değişen ve çelişkili görülen ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin kardeşi … ile kablo almak için birlikte evlerinin yakınında bulunan dükkana gittikleri, buradan çıktıkları esnada sanığın kendilerine tatlı yedirmek istediği, mağdure ile …’nın kendi rıza ve istekleri ile parka gittikleri, parkta banka mağdure ile oturan sanığın …’ya 1,5 TL vererek bakkaldan çerez almasını söyleyerek uzaklaşmasını sağladığı, akabinde mağdurenin her iki bacağının üst kısımlarına ve kalçasına dokunduğu, kendisinin belinin üst kısmından tutmak suretiyle pantolonunu çekiştirdiği, hatta tişörtünü kaldırmaya çalıştığı, ancak bu eylemin mağdure tarafından engellendiği, akabinde …’nın yaklaşması üzerine sanığın eylemini sonlandırdığı, mağdure ile kardeşi …’nın sanığın yanından uzaklaşarak evlerine giderek babalarına durumu anlattığı anlaşılmış, sanığın eylemlerinin temadi ettiği, anlık dokunma veya taciz boyutunu aştığı, bu haliyle de sarkıntılık suretiyle cinsel istismar olarak değerlendirilemeyeceği kanaatine varılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Mahkemece “sanığın mağdur …’ya yönelik bacaklarının üst kısımlarına, kalçasına elleme, pantolonunu çekiştirme ve üzerindeki tişörtünü kaldırıp mağdurun vücuduna dokunmaya çalışma şeklindeki eylemlerinin temadi ettiği, anlık dokunma veya taciz boyutunu aştığı, bu haliyle de sarkıntılık suretiyle cinsel istismar olarak değerlendirilemeyeceği” şeklinde karar verilmişse de eylemin Mahkemece kabul edildiği gibi sadece dokunma şeklinde gerçekleştiği ve bu eylemlerin kısa süreli olduğu ve sanığın eylemini sürdürmediği, bu nedenle eylem sarkıntılık aşamasında kalmasına rağmen Mahkemece sarkıntılığı aştığı gerekçesiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Bozma sebebine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
III. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenle Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/222 Esas, 2015/18 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.09.2023 tarihinde karar verildi.