Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/5249 E. 2022/11751 K. 21.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5249
KARAR NO : 2022/11751
KARAR TARİHİ : 21.12.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanığın kovuşturma evresindeki ifadesinde; kendisine ait ‘0531 997 .. ..’no.lu hattın takılı olduğu cep telefonunu kahvehanede şarja takılı vaziyette unuttuğunu, telefonunun 2-3 gün sonra kahvehaneye bırakıldığını, bu süreçte… isimli bir kişi tarafından telefonunun kullanıldığını öğrendiğini, atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, … isimli kişinin açık kimlik bilgileri tespit edilip duruşmada hazır edilerek kendisine savunmaya karşı diyeceklerinin sorulması ve HTS kayıtlarından ‘0531 997 .. ..’ no.lu hatla suç tarihinde görüşme yaptıkları anlaşılan …. ve ….. isimli kişilerin ifadelerine başvurularak kendilerine sanığı ya da ….. isimli bir kişiyi tanıyıp tanımadıkları hususunun sorulmasının ardından sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre;
Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar ile TCK’nın 3. maddesinin birinci fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki kanuni düzenlemeler nazara alınarak yapılan değerlendirmede, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir durum bulunmadığı halde kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçelerle teşdit uygulanması,
Somut olayda 5237 sayılı TCK’nın 105/2-d maddesinin uygulama koşulları oluştuğu halde anılan maddenin uygulama dışı bırakılması suretiyle eksik ceza tayini,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.