YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5676
KARAR NO : 2023/2129
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/152 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında cinsel saldırı suçundan suç tarihi itibariyle yürürlükte olan haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.05.2018 tarihli ve 14-2015/171076 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın kasten hareket etmemesi sebebiyle suçun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığı ve şartları oluşmasına karşın sanık lehine olan hükümlerin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Suç tarihinde katılanın, ikametine doğru yürüdüğü sırada, sanığın katılanı fark ederek bir süre fiziki olarak takip edip katılanın ikametinin önüne geldiği sırada arkasından yaklaşarak eliyle kıyafet üzerinden kalça kısmına sıkma şeklinde dokunarak öpmeye çalıştığı ve katılanın karşı koyup bağırması üzerine anılan mahalden ayrıldığı kabul olunan olayla ilgili mahkemesinde yapılan yargılama neticesinde sanığın eylemi sabit görülmekle mahkumiyetine dair hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın, katılana karşı fiziksel temas içeren kısa süreli, ani ve kesintili eyleminin zamanaşımı süresi yönünden lehe olan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturup, anılan madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem tarihinin, sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 05.03.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Açıklanan nedenle, Tebliğname’de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2015 tarihli ve 2014/397 Esas, 2015/152 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.