YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5797
KARAR NO : 2023/660
KARAR TARİHİ : 15.02.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarına göre de 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 18 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2015 tarihli ve 2012/85 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan belirlenen 5 yıl 3 ay hapis cezası zincirleme suç hükümleri uygulanarak, 5 yıl 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14-2015/173138 sayılı onama görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiin Temyiz Sebepleri
Katılanın sanık tarafından ısırıldığına ilişkin delil bulunmadığına, eksik araştırmaya, iddia edilen eylemlere rağmen katılanın sanığın iş yerinde çalışmaya devam ettiğine, suç nitelendirmesinin hatalı olduğuna ve re’sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılan …’nin sanık …’ın ”… …” isimli işyerinde yalnız olarak çalıştığı, sanığın müteaddit defalar katılanla cinsel ilişkiye girmek istediğini ona söylediği, katılanın her defasında reddettiği, sanığın katılanı birçok kez mal alma bahanesiyle depoya gönderdiği, ardından sanığın da depoya inip katılanın saçını okşadığı ve kalçalarına dokunduğu, katılanın bu olayları paraya ve çalışmaya ihtiyacı olduğu ve başka bir iş bulamayacağından korkması nedeniyle kimseye anlatamadığı ve işten ayrılamadığı, en son olay günü olan 01.09.2012 tarihinde sanık …’ın katılan …’yi mal alması için depoya gönderdiği, katılanın depoda malları ayarladığı esnada geriye döndüğünde sanık …’ı pantolonu yarıya kadar inmiş vaziyette gördüğü, sanığın “Gel benimkini yalar mısın” diyerek cinsel ilişkiye girme yönünde teklifte bulunduğu, katılanın deponun kapısına doğru yöneldiği esnada sanığın katılanı saçından tutup kendisine doğru çektiği, ardından katılan …’yi sırtından ısırdığı, katılan …’nin kapıya yönelip kilitli olan kapı üzerinde bulunan anahtarla kilidi açarak dışarıya kaçtığı, bu olay sonrasında işten ayrıldığı, çekindiği için olayı kimseye anlatamadığı, daha sonra sırtındaki diş izini oğlunun görmesi üzerine şikayette bulunduğu kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, katılanın aşılabilir mukavemeti dışında organ sokma eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden sonlandırdığının kabul edilmesi karşısında mevcut haliyle sübuta eren eyleminin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2012/85 Esas, 2015/43 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.02.2023 tarihinde karar verildi.