YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5937
KARAR NO : 2023/6067
KARAR TARİHİ : 09.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/187 E., 2015/19 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2013/187 Esas, 2015/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği
Söz konusu kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemenin kabulü;
Sanık … …’in suç tarihinde Kdz. Ereğli … … Mahallesinde yapılan inşaatta işçi olarak çalıştığı, mağdur …’in evininde inşaatın yakınında bulunduğu, mağdurun 2013 yılı Nisan ayı içerisinde söz konusu inşaata gittiği sanık …’ın da mağdurun yanına giderek pantolonunun önünü açıp cinsel organını çıkartarak mağdurun cinsel organını ellemesini istediği, sanığın mağdurun eşofmanını aşağı indirip sanığın cinsel organını mağdurun anüsüne sokup çıkardığı iddiasıyla her ne kadar kamu davası açılmış ise de; katılan mağdur … hakkında … Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen 16/07/2013 tarihli ve 257 nolu adli rapora göre; “…çocuğa anal yoldan ırza geçilip geçilmediğinin ayrımının yapılamadığı,…çocukta akıl hastalığı olmadığı, ancak hafif derecede zeka geriliği mevcut olduğu,…çocuğun kendisine karşı işlenen cinsel istismar fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişmediği,…cinsel istismara bağlı olarak ruh sağlığının bozulmadığı…”nın belirlendiği, tüm dosya kapsamı ile sanığın yüklenen nitelikli cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarını gerçekleştirdiğine dair sanığın savunmasının aksine mağdurun çelişkili, somut herhangi bir iz, emare ve bulguya dayanmayan soyut beyanları dışında cezalandırılmasını haklı kılacak tam ve yeterli delil mevcut olmadığından sanığın her iki eylemden ayrı ayrı beraatine karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, katılan mağdur vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2013/187 Esas, 2015/19 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdur vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2023 tarihinde karar verildi.