YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5999
KARAR NO : 2023/873
KARAR TARİHİ : 23.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı (sanık … hakkında), cinsel taciz (sanık … hakkında)
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2014 tarih ve 2014/2827 Esas sayılı iddianamesi ile sanık … hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ile 53 üncü maddeleri, sanık …

hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca yargılamalarının yapılarak müsnet suçlardan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2015 tarihli ve 2014/620 Esas, 2015/178 Karar sayılı ilamı ile sanıklar hakkında cinsel taciz suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısı; tüm dosya kapsamı ve delil durumuna göre, sanık … hakkında cinsel taciz, sanık … hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunun oluştuğu sanıklar hakkında atılı suçlardan mahkûmiyet hükmü tesisi gerekirken beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE
1. Sanık …’ın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, sanık …’nin yargılama konusu eylemi için de 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.01.2015 tarihli sorgu beyanları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Bozma kapsamına göre; Tebliğnamedeki bozma istemli görüşe iştirak edilmemiştir.

4. Sanık … hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasında cinsel taciz suçundan beraat kararı verilmesi bozma kapsamı nazara alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/620 Esas, 2015/178 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (I) numaraları bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye farklı gerekçeyle kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.