YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6116
KARAR NO : 2023/20
KARAR TARİHİ : 09.01.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini
gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli ve 2015/326 Esas, 2015/369 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı
Kanun’un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri;
1. Katılana yönelik bir eylemi olmadığına, suçun sübut bulmadığına,
2. Ve re’sen tespit edilecek sebeplere
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde birbirlerini tanımayan sanık ile katılanın metro ile seyahat ettiği, katılanın inmek üzere kapıya yöneldiği sırada sanığın arkadan yaklaşıp katılanın kabanının altından elini uzatarak kalçasını sıktığı, bunun üzerine katılanın geri dönerek gördüğü sanığa tepki gösterdiği, yakınlarda bulunan kolluk ve metro güvenlik görevlilerinin olaya müdahale ettiği anlaşılmakla sanığın eylemi sabit görülerek hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu belirlenmiştir.
2. Sanığın, soruşturma evresinde elinin katılana yanlışlıkla çarptığına dair anlatımına karşı kovuşturmada herhangi bir temasının olmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir.
3. Olayın gerçekleştiği yere dair güvenlik kamerası görüntüleri ile bu görüntülerin çözümüne ilişkin CD inceleme tutanağı dosyada mevcuttur.
IV. GEREKÇE
1. Mahkemece sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca arttırım yapılmış ise de,
bu maddenin gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında arttırım öngördüğü, yargılamaya konu olayda ise suçun katılanın yolculuk yaptığı metroda işlenmesinden dolayı toplu olarak birarada yaşama zorunluluğu koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (e)
bendinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayin edilmesi yönüyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
2. 5237 sayılı Kanun’nun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunun soruşturma ile kovuşturmasının şikayete tabi olduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan …’un, hükümden sonra dosyaya sunduğu 27.04.2015 tarihli dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçtiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli ve
2015/326 Esas, 2015/369 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.01.2023 tarihinde karar verildi.