Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/6266 E. 2023/6146 K. 10.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6266
KARAR NO : 2023/6146
KARAR TARİHİ : 10.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/309 E., 2015/128 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2015 tarihli ve 2014/309 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la yapılan
değişiklik sonrasındaki mevzuata göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına ve hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir .

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafi; sanığın mahkumiyetine yeter delilin bulunmadığını, sanığın muhtarlığa adaylığını koymasından sonra iftiraya uğradığını, mağdurenin ifadelerinin aşamalarda değiştiğini ve çeliştiğini ve diğer temyiz sebeplerini beyan ederek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesi; "İddia, savunma, yeminli tanık anlatımları sanığa ait nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi sonucunda;
2013 yılı Mayıs ayı içerisinde ikamet ettiği mahallenin fırıncısı olan sanık ...'nin işlettiği fırına ekmek almak için giden 11 yaşındaki mağdure ...'nın ekmekleri alıp parayı verdiği esnada sanığın ...'nin fırının kapısın kapatarak mağdurun vermiş olduğu parayı aldığı pantolonunu fermuarını açarak cinsel organını çıkarıp parayı cinsel organına sürdükten sonra cinsel organını mağdureye gösterip "senin bokunu yerim gel bir kere şunu öp, elle" dediği ve mağdurun vücudunu okşadığı o sırada fırına ekmek almaya gelen bir başka küçük çocuğu görmesi üzerine fermuarını çekerek mağdurdan uzaklaştığı mağdurun bu durumdan yararlanıp fırından ayrıldığı, bu olaydan bir hafta sonra mağdur ...'nın annesi olan müşteki ...'ya "seninle bir şey konuşmak istiyorum fakat kızmayacaksın" dedikten sonra başından geçenleri anlattığı anlaşılmıştır.
Her ne kadar sanık suçlamaları inkar etmiş ise de; katılan mağdurenin aşamalarda değişmeyen ve özde tutarlı anlatımları, taraflar arasında mağdurenin sanığa iftira atmasını gerektirir bir husumetin bulunmaması, mağdurenin mahkemede dinlenmesi sırasında hazır bulundurulan sosyolog bilirkişinin, mağdurenin görünen zihinsel ve fiziksel engel halinin olmadığını, yaşının fiziksel gelişimine uygun olduğunu, yaşı ve fiziksel gelişimi gereği kendini ifade etmekte zorlanmadığını belirtmesi ve tüm dosya içeriğinden, sanığın üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın suçu inkara ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmemiş, sarkıntılık düzeyinde kalan eyleminden cezalandırılması yoluna gidilmiştir. ..." gerekçeleriyle sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz isteği reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/309 Esas, 2015/128 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve
dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.