YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6637
KARAR NO : 2023/256
KARAR TARİHİ : 19.01.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/227 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz istemi özetle;
Mahkemenin yargılama yaparken eksik incelemeye dayalı olarak mağdurenin yaşının küçüklüğünü, böyle bir olayda bu yaştaki bir çocuğun ifadelerine itibar edilmesi gerektiğini, adli tıp kurumundan mağdurun psikolojisinin bozuk olduğuna dair alınan raporun gereği gibi değerlendirmeyerek beraat kararı vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurenin söz konusu olayı ailesine korktuğu için hemen anlatamadığına, sanığın büyük oğlu olan Aykut’un magdure ile aynı odada kaldığı ve mağdurenin sanığa iftira attığı iddialarının gerçek dışı olduğuna, sanık ile arasında iftira atmayı gerektirecek bir husumet bulunmadığı gibi mağdurenin iddialarında samimiyetinden şüpheye düşülecek bir tutarsızlık bulunmadığından mağdurenin olay nedeniyle psikolojisinin bozulması, yaşadığı yeri, okulunu bırakıp başka bir yerde hayatına devam etmeye çalışması ve tüm bu hususlar göz önünde bulundurularak sanığın cezalandırılması gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yargılama yapılması nedeniyle beraat kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, mağdurenin halası ile evli olup, 2012 yılı içerisindeki bir günde mağdurenin ailesiyle birlikte sanığın evine ziyarete gittiği, mağdurenin gece orada kalıp, ailesinin evlerine döndükleri, mağdurenin sanığın oğlu Atakan ile aynı odada yattığı sırada sanığın gelerek mağdureye cinsel istismarda bulunduğu iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılan olayla ilgili Mahkemece;
2. Olayın 2012 yılı Temmuz – Ağustos ayı içerisindeki bir günde vuku bulduğu iddia edilmesine rağmen, mağdure tarafından aynı yılın aralık ayı sonunda ailesine aktarıldığının beyan edilmesi,
3. Mağdurenin ailesinin bu olayı 2012 yılı Aralık ayı sonunda öğrendiklerini beyan etmelerine rağmen ilk resmi müracaatın 30.07.2014 tarihinde yapılmış olması,
4. Olay sonrasında herhangi bir müracaatta bulunulmamış olması nedeniyle, sanığın temas ettiği söylenen mağdurenin vücut bölgelerinden DNA vs incelemeler için herhangi bir numune alınamaması ve olayın gerçekte yaşanıp yaşanmadığının tespitine yönelik tıbbi ve bilimsel bir inceleme yapılamaması,
5. Olay gecesi mağdurla aynı odada yatan tanıklar Atakan Ayberk ile Aykut’un babalarının mağdurun bulunduğu odaya girdiğini görmediklerine dair anlatımları ve sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, suçun işlendiğine dair mağdurun beyanları dışında, sanığın mahkumiyetine yetecek ölçüde, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin mevcut bulunmadığı, oluşan şüpheden sanığın yararlanması gerektiği gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, 09.09.2014 tarihinde düzenlenen raporda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de belirtilen raporun tek başına
atılı suçun işlendiğinine dair delil olarak kabul edilemeyeceği, mağdurenin beyanlarının tanıkların anlatımlarıyla örtüşmemesi, olayın intikal zamanı ve tüm dosya kapsamı karşısında mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2015 tarihli ve 2014/227 Esas, 2015/102 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.01.2023 tarihinde karar verildi.