Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/6885 E. 2023/3525 K. 25.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6885
KARAR NO : 2023/3525
KARAR TARİHİ : 25.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/382 E., 2015/99 K.
SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/382 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece “…Her ne kadar sanığın suç tarihinde bir gazinoda konsomatris olarak çalışan katılan … ***’u içerisinde bulunduğu bir taksiden zorla indirip silahda göstermek suretiyle kendi geldiği araca bindirdikten sonra ıssız bir alana götürüp organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiası ile TCK’nun 102/2, 3/d ve hürriyetten yoksun bırakma nedeniyle de TCK’nun 109/2,3-a,5 maddeleri gereğince cezalandırılması kamu adına talep edilmiş bulunsa da; sanığın tüm yargılama safhasında atılı suçlamayı kabul etmediği ve olay gecesi saat 02:30 sularında karşılıklı mesajlaşma sonrası katılanın bulunduğu yeri öğrendiği ve ticari takside gitmekte olan katılanın yanına gittikten sonra rızası ile kendi aracına geçtikleri, katılanı hiçbir aşamada zorlamadığı ve rızaya dayalı olarak o gece cinsel ilişkiye girdikleri yönünde savunma yaptığı, özellikle yargılamada dinlenen taksi şoförünün tanık Fazlı *** beyanlarında sanığı doğrular şekilde bir zorlama olmaksızın katılanın sanıkla birlikte taksisinden ayrılıp gittiğini söylediği dolayısıyle katılanın iddia ettiği şekilde silah gösterme ve zor kullanma durumunun saptanamadığı, mevcut deliller çerçevesinde katılanın rızası dışında zorla alıkoyma ve cinsel ilişkide bulunma durumlarının olmadığı anlaşıldığından atılı suçlardan vicdani kanaat oluşturucu delil yokluğu nedeniyle…” şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiş, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2013/382 Esas, 2015/99 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.