Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/7730 E. 2023/402 K. 26.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7730
KARAR NO : 2023/402
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.03.2015 tarihli ve 2015/5335 Esas sayılı iddianame ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından dava açılmıştır.

2. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi delaletiyle aynı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve beşinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında yürütülen yargılama neticesinde; her bir sanık hakkında ayrı ayrı katılan mağdureye karşı … olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıkların beraatine; karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılınca 04.01.2019 tarih, 14-2015/229368 sayılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik onama, diğer suçtan kurulan hükümlere yönelik bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar Vekilinin Sanıklar Hakkında
1. … olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği, suç vasfı, vesaireye,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği, sübuta vesaireye,
ilişkindir.

B. Sanıklar ve Müdafilerinin Sanıklar Hakkında
… olmayanla cinsel ilişki suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteği; sübuta, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin tatbikine: vesaireye ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının Sanık … Hakkında Temyiz İsteği
… olmayanla cinsel ilişki suçundan Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteği; dosyada bulunan 06.01.2015 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi nazara alınarak sanık … hakkında düşme kararı verilmesi istemine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde on beş – on sekiz yaş grubunda bulunan yaşı küçük mağdurenin, sanık … ile arkadaş olduğu, sanık …’in de sanık …’ın arkadaşı olduğu, 25.11.2014 – 27.11.2014 günü sanık …’ın ve 27.11.2014 tarihinde sanık …’in yaşı küçük mağdurenin rızasıyla teselsülen organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdikleri, mağdureyi kendi evlerine ve ormanlık alana götürdükleri tüm dosya kapsamıyla sabittir.

IV. GEREKÇE
A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Kayden 02.05.1997 doğumlu olup hazırlık evresinde ibraz ettiği sanık …’e yönelik şikayetinden vazgeçme beyanını içerir 06.01.2015 tarihli dilekçe tarihinde on yedi yaşında; kovuşturma evresinde hükümden sonra ibraz ettiği sanık …’a yönelik şikayetinden vazgeçtiği ancak sanık …’den şikayetçi olduğu yönündeki beyanını içerir 04.01.2016 tarihli dilekçe tarihi itibariyle on sekiz yaşında bulunan mağdurenin, suça konu olaydan dolayı aşamalarda verilen dilekçelerinde sanık …’den ve sanık …’tan şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmayacağı nazara alındığında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanıklar … ve … Hakkında Mağdure …’ye Karşı Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümleri salt mağdure vekilinin temyiz ettiği nazara alındığında; (A) bölümünde açıklanan nedenlerle müsnet suç yönünden sanıklar hakkında kurulan hükmün esasına yönelik inceleme yapılmamış; bu cihetle Tebliğnamedeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün onanması yönündeki görüşe iştirak olunmamıştır .

C. Sanıklar … ve … Hakkında Mağdure …’ye Karşı … Olmayanla Cinsel İlişki Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık …’in değişen suç vasfına göre eyleminin aynı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip, şikayet üzerine takip edilen … olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu ve mağdurenin on yedi yaşında soruşturma evresinde ibraz ettiği 06.01.2015 tarihli yazılı beyanında sanıktan şikayetçi olmadığı, mağdurenin on sekiz yaşında yargılama sürecinde alınan beyanında ve hükümden sonra vermiş olduğu 04.01.2016 tarihli dilekçede sanık …’den şikayetci olsa da şikayetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmayacağı hususu gözetilerek; sanık … hakkında … olmayanla cinsel ilişki suçundan yürütülen davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde müsnet suçtan mahkumiyet hükmü tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü 104. maddesinde düzenlenen … olmayanla cinsel ilişki suçunun kovuşturmasının şikayete bağlı olduğu ve katılan mağdurenin hükümden sonra on sekiz yaşında 04.01.2016 havale tarihli dilekçesi ile sanık …’dan şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, sanık … hakkında … olmayanla cinsel ilişki suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesi gereğince şikayetçinin vazgeçmesine bağlı olarak düşme kararı verilmesi ihtimaline binaen, sanıktan vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle; müsnet suçtan sanıklar hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 4. Ağır Caza Mahkemesinin 12.05.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararına yönelik vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 inci maddesi gereğince REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Mağudure …’ye Karşı … Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden O Yer Cumhuriyet Savcısı, Sanıklar ve Müdafilerinin Temyiz İsteklerinin İncelenmesinde
Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/105 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ve müdafileri ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.