YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8278
KARAR NO : 2023/2237
KARAR TARİHİ : 12.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel saldırı
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2015 tarihli ve 2014/715 Esas, 2015/396 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın Temyiz İstemi
Kararı temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR
Olay, katılan ve birlikte yaşadığı tanık …’in hastaneden çıktıkları sırada sanık …’in katılan ve tanığı birlikte görünce üzerlerine doğru geldiği …’in polis çağırmak üzere kaçtığı bu esnada sanığın katılanın cinsel organına ve kalçalarına dokunduğu ve dudaklarından öptüğü şeklinde iddia edilmiştir. Tanığın beyanı olay sonrasına aittir. Olaya dayalı görgüsü bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde katılanın ifadesini doğrular soyut beyanı dışında bir delil olmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere Mahkemenin yargılama sonucunda uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dava dosyasının içeriğine göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09.06.2015 tarihli ve 2014/715 Esas, 2015/396 Karar sayılı kararında katılan tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.