YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8748
KARAR NO : 2023/50
KARAR TARİHİ : 10.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli ve 2015/80 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci – birinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın benzer suçları sürekli işlediğine ve hasta olduğuna bu sebeple sanık hakkında aldırılan raporun yetersiz olduğuna Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmasına vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde sanığın mağdureleri bir süre takip ederek ara sokak üzerinde mağdurelerin karşına geçip fermuarını indirip eliyle cinsel organını tutması ve diğer eliyle mağdurelere gel gel işareti yapmasından ibaret eylemde mağdurelerin yurt içerisine girdikleri intikal tarihinde tanık hocaları ile dışarı çıkan mağdurelerin sanığı görmesi ve teşhis etmesi ile tanığa kendilerini taciz eden kişinin sanık olduğunu belirtmelerine mütakiben sanığın kaçması ve polisler tarafından yakalandığı olaylarda dosya kapsamında bulunan deliller;
Mağdurelerin sanığı teşhis ettiğine dair tutanaklar ve mağdurelerin birbirleri ile uyumlu olay anlatımı şeklindeki beyanları, tanıkların mağdure beyanlarını doğrulayan anlatımları,
Sanığın soruşturma aşamasında suç tarihinde ilçe merkezine gelmediğini kovuşturma aşamasında ilçe merkezine geldiğini ancak mağdurelere karşı eyleminin olmadığına ilişkin aşamalardaki savunmaları,
Sanığın olay tarihinde ilçe merkezinde bulunduğuna dair iş yeri güvenlik kamera kaydı ve çözümleme tutanağı,
Sanığın olay tarihinde mağdurelerin istikameti doğrultusunda yürüdüğüne dair iş yeri güvenlik kamera kaydı ve çözümleme tutanağı,
Sanık hakkında işlediği iddia edilen cinsel taciz suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrayabileceği ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteğinin bozulmadığına dair Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.06.2015 tarihli sağlık kurulu raporu,
IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, mağdurelerin ve
tanıkların aşamalardaki beyanı, güvenlik kamera kaydı görüntüleri ve çözümleme tutanakları, sanığın çelişkili savunması, sanık hakkında hukuki anlam ve sonuçları algılayabileceğine dair hastane sağlık kurulu raporu nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3.Sanığın olay günü mağdurelere cinsel organını göstermek suretiyle müsnet suçu teşhir suretiyle işlediğinin tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile belirlenen temel cezanın, koşulları oluştuğu halde aynı Kanun’un 105 inci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi ile arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması neticesinde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma gerekçesi olarak sayılmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2015 tarihli ve 2015/80 Esas, 2015/168 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.01.2023 tarihinde karar verildi.