YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8879
KARAR NO : 2023/3066
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki (sanık …), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık …), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (her iki sanık)
HÜKÜMLER : Sanık …’ın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati, sanık …’nin ise atılı suçlardan beraatine
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2014 tarihli iddianamesiyle sanıkların reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2014 tarihli ve 2014/384 Esas, 2014/157 Karar sayılı kararı ile sanıkların eylemlerinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları kapsamında kalma ihtimali bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilerek dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/68 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık …’ın üzerine atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, 62 inci maddesi ve 52 inci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 52 inci madde uyarınca 3.740 TL adli para cezasına çevrilmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.
b) Sanık … hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, tanzim olunan 06.04.2019 tarihli ve 14-2015/326376 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Mahkemenin verdiği kararın kanun ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Mağdurenin dosya kapsamı ile uyumlu beyanı gözetilerek sanık … hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; Mağdure her ne kadar her iki sanık ile istediği dışında ve zorla cinsel ilişkiye girdiğini ve zorla alıkoyduklarını beyan etmiş ve sanıklardan şikayetçi olmuş ise de, sanıklardan … **** ile 2013 yılı yaz aylarında sevgili olarak birlikte oldukları ve sanık ile mağdurenin bir arkadaşlarının evinde alkol alarak cinsel birliktelik yaşadıkları, mağdurenin sanık … ile birlikte bu eve rızası ile birlikte gittiği, burada sanığın mağdureye zorla içki içirerek sarhoşluğundan istifade etmek sureti ile cinsel ilişkiye girdiği yolunda iddiadan başka cinsel saldırının zora dayalı olduğu yolunda delil elde edilemediği, sanık … ile mağdurenin rızası ile birden fazla cinsel ilişkide bulundukları anlaşılmakla, sanık …’ın cezalandırılmasına, sanıklardan … ****’un ise, mağdure ile cinsel ilişkiye girdiği ve mağdureyi zorla alıkoyduğu yolunda, iddiadan başka mahkumiyetine yeterli ve her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememiş olup, bu nedenle sanık …’nin beraatine karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanığın aşamalardaki savunması, katılanın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun’a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Kanun’un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ”Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir” şeklindeki düzenleme nazara alınarak yapılan değerlendirmede hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu gözetildiğinde, Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 19.02.2014 günlü iddianame ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan herhangi bir anlatım ve usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmadığı gözetilmeden bu suç yönünden de görevsizlik kararı verilip mütalaa sonucunda beraat hükümleri kurulması hukuka aykırılık bulunmuştur. Bu nedenle Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
C. Sanık … Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Sanığın işlediği kabul edilen eylemin suç tarihi itibarıyla lehe olup 6545 sayılı Kanun değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, öngörülen cezanın üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve mahkemece mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun’un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci
maddesinin (d) bendinde yer alan “Kovuşturma evresine geçilmiş” ibaresinin, aynı bentte yer alan “Basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/68 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ile Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … Hakkında Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm ile Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçenin (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2015 tarihli ve 2015/68 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.05.2023 tarihinde karar verildi.