YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/9356
KARAR NO : 2023/2007
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/601 Esas, 2015/686 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Sanığın kendisinden 40 yaş küçük mağdureye hiç tanımadığı ve görmediği halde sürekli mesajlar atarak buluşma teklifinde bulunmasının cinsel taciz saiki ile hareket ettiğinin açık göstergesi olduğuna, mağdurenin bu olay yüzünden ciddi psikolojik sıkıntılar çektiğine, bu nedenle cinsel taciz suçundan beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve ve sair hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece, “Sanığın aynı köyde oturan müşteki … ****’nın kızı … ****’ya ilgi duyduğu ve kendisini sürekli cep telefonu ile mesaj göndermek sureti ile rahatsızlık verdiği ayrıca evinin önüne marul, gül, karanfil, kavanoz içerisinde çorba, turşu gibi malzemeler bıraktığı ve bu şekilde müştekilerin huzur ve sükununu bozma ve müşteki …’ya karşı cinsel taciz suçlarını işlediği iddia edilerek cezalandırılması için kamu davası açılmış olup, sanık mahkememiz önündeki savunmasında suçlamaları tevil yollu ikrar etmiş ancak bahse konu mesajları müşteki …’nın kendisinden istemesi nedeni ile gönderdiğini suç kastı bulunmadığını belirtmiş ise de müşteki ile mağdurun beyanlarının sanığın savunmasını doğrulamadığı dolayısıyla sanığın savunmasının kendisine suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğu kanaati ile itibar edilmeyerek sanığın mağdurenin cep telefonuna birden çok kere mesaj göndermek sureti ile onun huzur ve rahatını bozduğu ve bu şekilde atılı huzur ve sükun bozma suçunu işlediği yönünde somut deliler bulunduğundan müsnet suçtan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiş ancak yine her ne kadar sanık hakkında cinsel taciz suçundan dolayı cezalandırılması talep edilmiş ise de; bu suç yönünden sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilememiş olması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilerek beraatine karar vermek gerekmiştir” şeklinde hüküm kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçenin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda İlk Derece Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2015 tarihli ve 2014/601 Esas, 2015/686 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.