YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10415
KARAR NO : 2023/2191
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının,18.08.2015 tarihli, 2015/7569 Esas sayılı iddianamesiyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ile şantaj suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli, 2015/390 Esas, 2016/20 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; şantaj suçundan ise 5237 sayılı Kanun’un 107 nci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 1.860,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 02.07.2020 tarihli, 2020/3397 Esas, 2020/3021 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görev alanına girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.
4. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli, 2020/3484 Esas, 2021/815 Karar sayılı kararı ile; cinsel taciz suçundan gerekçesiz hüküm kurulması ile şantaj suçundan fazla ceza tayini, 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının değerlendirilmediği gerekçeleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
5. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli, 2021/118 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında şantaj suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; ayrıca sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan ise 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
6. Hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz üzerine, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06.06.2022 tarihli, 2022/8961 Esas, 2022/14150 Karar sayılı kararı ile Daire görevsizliğine karar verilerek, dosya incelenmek üzere Dairemize gönderilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Suça sürüklenen çocuğun eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat kararı verilmesine yöneliktir.
III. GEREKÇE
1. Tüm dosya kapsamına göre; iddianamede belirtilen suça sürüklenen çocuğun mağdureye yönelik cinsel anlamda birliktelik yaşamasını isteme şeklindeki eylemin 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca cinsel taciz suçunu oluşturduğu, olay tarihinde on beş – on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile aynı maddenin ikinci ve dördüncü fıkraları gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 14.01.2016 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli, 2021/118 Esas, 2022/95 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.