YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11865
KARAR NO : 2023/3816
KARAR TARİHİ : 06.06.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/758 E., 2022/1209 K.
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 Tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur …’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası

gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi’nin 05.02.2014 tarihli ve 2012/301 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur …’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Bu karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2014 günlü, 2014/229 D. iş sayılı kararıyla vaki itiraz kabul edilerek hüküm kaldırılmıştır.

2. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07.07.2021 tarihli ve 2021/186 Esas, 2021/320 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur …’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 Tarihli ve 2021/25149 Esas, 2022/1190 Karar sayılı ilâmıyla; ”Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur …’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan 05.02.2014 gün ve 2012/301 Esas, 2014/26 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince verilen 08.03.2021 tarihli kararla hükmün bozulmasının ardından mahkemece bozma öncesinde yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar … ile …’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen 05.02.2014 günlü Karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2014 günlü, 2014/229 D. iş sayılı kararıyla vaki itirazın kabulü ile hükümlerin kaldırılarak yeniden karar verilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesinden sonra bu suçtan (mağdur sayısınca) kurulan 07.07.2021 günlü mahkumiyet hükümleri de temyiz edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar … ve …’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan ilk kez kurulan hükümlerin Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesinde yer alan 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar … ile …’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükümleriyle ilgili daha önceden Dairemizce bozma kararı verilmemesi nedeniyle söz konusu kararın anılan madde kapsamına girmediği anlaşıldığından, dosyanın suça sürüklenen çocuk hakkında

mağdurlar … ile …’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi gerçekleştirildikten sonra Dairemize gönderilmesi için mahkemesine İADESİNE” şeklinde bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur … vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdur … Vekilinin Temyiz Sebepleri
Dosya kapsamında alınan tüm beyanların suçun işlendiğini gösterdiği, suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Suça sürüklenen çocuğun olay günü komşusu olan katılan mağdur …’ın üzerine yatarak kıyafetlerinin üzerinden sürtünmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonunda;
Katılan mağdur …’ın ve katılanların aşamalarda başka delillerle desteklenmeyen beyanları, 2011 yılının Ekim ayında gerçekleştiği iddia edilen çocuğun cinsel istismarı eylemiyle ilgili yetkili mercilere ihbarda bulunulması şeklinde gerçekleşen olayın intikal tarzı ve zamanı, suça sürüklenen çocuğun savunması ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında ceza yargılamasının temel amacının maddi gerçeğe ulaşmak olduğu ve suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyete karar verilebilmesi için hiçbir kuşkuya mahal vermeyecek şekilde ispat edilebilmesine bağlı olduğu gözetildiğinde, katılan mağdurun soyut iddiaları ve anlatımları dışında suça sürüklenen çocuğun savunmasının aksi yönünde bir kuşku oluşmadığı, ceza yargılamasına hakim olan ilkelerden şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyete elverişli, atılı suçun kanuni tanımına uygun şekilde işlendiğini tereddütsüz gösterecek somut delil elde edilememesi nedeniyle mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan mağdur … vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur …’a yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılama sonucunda kurulan 05.02.2014 gün ve 2012/301 Esas, 2014/26 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince verilen 08.03.2021 tarihli kararla hükmün bozulmasının ardından mahkemece bozma öncesinde yapılan yargılamada suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar … ile …’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen 05.02.2014 günlü Karara itiraz edilmesi üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07.04.2014 günlü, 2014/229 D. iş sayılı kararıyla vaki itirazın kabulü ile hükümlerin kaldırılarak yeniden karar verilmesi için dosyanın İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesinden sonra bu suçtan (mağdur sayısınca) kurulan 07.07.2021 günlü beraat hükümleri de temyiz edilmiş olmakla beraber Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/25149 Esas, 2022/1190 Karar sayılı kararıyla dosyanın suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar … ile …’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerle ilgili İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesi gerçekleştirildikten sonra Dairemize gönderilmesi için mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlardan Ferhat’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasıyla ilgili bozma sonrası karar verilmediği anlaşıldığından, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince zamanaşımı süresi içerisinde bu hususta hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2. Tüm dosya kapsamı, katılan mağdur …’ın aşamalardaki çelişkili beyanları, 5271 sayılı Kanun’un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdur … vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Tebliğname yönünden yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 Tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdur …’e yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeyerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.06.2022 Tarihli ve 2022/758 Esas ve 2022/1209 Karar sayılı kararında katılan mağdur … vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.