Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/12005 E. 2022/12184 K. 28.12.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12005
KARAR NO : 2022/12184
KARAR TARİHİ : 28.12.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.01.2022 gün ve 2021/148 Esas, 2022/5 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzelilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.12.2022 tarihinde Sayın Üyeler … ile …’nun karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy) (Karşı Oy)

KARŞI OY

Olayın geç intikali, mağdurun maruz kaldığını beyan ettiği istismar eylemlerinin uzun yıllar devam ettiği yönündeki beyanları karşısında eylemleri kimseye anlatmamış olması, mahkemenin gerekçesinde “Sanıktan ele geçirilen dijital materyallerde katılanın çok sayıda çıplak görüntüsünün bulunması, katılan tarafından sunulan usb bellekte katılanın banyosuna yerleştirilmiş gizli kamera ile sanığın katılanı çıplak görüntülemeye çalışır video kayıtların bulunması, mahkemesince

görevlendirilen adli bilişim uzmanı bilirkişinin raporunda sanığın gizli kamerayı yerleştirme anında görüntülenmesi, katılanın da kamerayı bulması üzerine ağladığının görülmesi, katılanın annesinin sanığı sadece alt iç çamaşırı giyinik halde katılanın arkasından sarılır vaziyette gördüğüne dair beyanları, Adli Tıp Kurumu raporu, bilişim raporu, fotoğraflar, video kayıtları, tanık anlatımları” şeklinde kabul edilen delillerin eylemlerin sübut bulduğunun kesin kanıtı olmadığı anlaşılmakla sayın çocunluğun görüşüne katılmıyoruz.