YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12098
KARAR NO : 2022/10825
KARAR TARİHİ : 01.12.2022

Sanık …’un çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan gerçekleştirilen yargılaması sonucunda atılı suçtan mahkumiyetine dair Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.02.2021 gün ve 2020/201 Esas, 2021/67 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen 15.04.2021 gün ve 2021/362 Esas, 2021/312 sayılı Kararın sanık müdafisi ve katılan mağdur vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 17.05.2022 gün ve 2021/24505 Esas, 2022/4573 sayılı katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin reddi ve bozma yönündeki ilamına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.09.2022 günlü, 9-2021/103054 sayılı itiraznamesiyle katılan mağdur vekilinin temyiz hakkı bulunduğundan bahisle 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 17.05.2022 gün ve 2021/24505 Esas, 2022/4573 sayılı kararının 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine eklenen iki ve üçüncü fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurun aşamalardaki beyanları, tanık ifadeleri, savunma, doktor raporları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın parmağını mağdurun makatına soktuğuna dair eylemin şüphede kalıp mevcut haliyle mağdurun yanağı ile dudağından öperek, kıyafet içerisinden kalçasına dokunma şeklinde sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.1 maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu nazara alınarak mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, 5271 sayılı CMK’nın 230. maddesindeki şartları taşımayan ve içeriği itibarıyla yetersiz gerekçeyle söz konusu maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ve katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.04.2021 gün ve 2021/362 Esas, 2021/312 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.