YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12210
KARAR NO : 2023/273
KARAR TARİHİ : 23.01.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğini süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2013 tarihli ve 2012/539 Esas, 2013/384 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun … istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)

6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2013 tarihli ve 2012/539 Esas, 2013/384 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2016/1481 Esas, 2020/558 Karar sayılı ilâmıyla;
”Mağdur hakkında Ordu Devlet Hastanesi Sağlık Kurulunca tanzim edilen 13.06.2012 tarihli raporda kemik yaşının on sekiz yaş sonu ile uyumlu olduğunun belirtilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, suçun niteliği ile vasfına etkisi bakımından mağdurun öncelikle resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının anlaşılması halinde anılan rapora esas alınan kemik grafileri temin edilerek içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde … Kurumundan da görüş alınarak mağdurun suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,”
Gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2020/154 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun … istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2020 tarihli ve 2020/154 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2020/8285 Esas, 2021/3077 Karar sayılı ilâmıyla;
”Sanığın üzerine atılı çocuğun … istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 103/1. maddesinde hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve … dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanunun 12 ve 5271 sayılı CMK’nın 4. maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,”
Gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2021/382 Esas, 2021/460 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilmiştir.

6. Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/149 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun … istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62

nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; Sanığın mağdurun rızasıyla … ilişki yaşadığı ve olay tarihinde mağdurun yaşını bilmediği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mağdur ve müştekilerin soyut beyanları dışında yeterli delil bulunmadığı, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurun amcasının eşi olan sanığın Boztepe Köyünde mağdurun ailesinin yaşadığı yere yakın bir yerde yaşadığı, 2009 yılı Mayıs ayında mağdurun evine gelen sanığın evde kimsenin olmadığını görmesi üzerine mağduru evlerine davet ettiği, bu eve giden mağdurun vücudunun … bölgelerine sanık tarafından dokunulduğu ve sanığın mağduru öptüğü; bu olaydan üç – dört gün sonra sanığın yeniden mağduru eve çağırarak mağdurla vajinal yoldan … birliktelik yaşadıkları, bu nitelikteki … birlikteliklerin yaklaşık 3 yıl devam ettiği şeklinde kabul edilen olaylarda;
Deliller; Mağdurun eylem nedeniyle beden ve ruh sağlığının bozulmadığına dair 19 Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezinin 10 Temmuz 2012 tarihli raporu, mağdurun 10/04/1995 tarihinde Ordu Doğum ve … Hastanesinde doğduğuna dair mernis doğum tutanağı, sanığın tevilli ikrar içeren savunması, mağdur ve müşteki beyanlarıdır.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; mernis doğum tutanağına göre hastane doğumlu olan mağdurun aşamalarda birbiriyle uyumlu beyanları, sanığın bozma sonrası ifadesinin alındığı 25.11.2021 tarihli duruşmada birden fazla … ilişki yaşadığı mağdurun olay tarihinde on dört yaşında olduğunu bildiğine dair savunması ve tüm dosya kapsamına göre hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Suç tarihinin 2009 yılı Mayıs ayı ile mağdurun on beş yaşını doldurduğu 10.04.2010 günü arasında olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2021/149 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararı sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2023 tarihinde karar verildi.