YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12549
KARAR NO : 2023/2093
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR :Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/183 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası ile 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.05.2019 tarihli ve 14-2015/392163 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi
Sanık müdafii temyiz dilekçesinde, sanığa ek savunma hakkı verilmediğine, mağdurenin ifadelerinin çelişkili olduğuna, ‘Şüpheden sanık yararlanır’ ilkesine, mahkemenin suçun niteliğinde hata yaptığına, müvekkilinin amacının mağdureyi zorla tutmak olmadığına, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın suç tarihinde kayden on üç yaşında olan mağdureyi evine götürdüğü ve … isimli bir arkadaşına votka, vişne suyu, enerji içeceği gibi bir takım içecekler ısmarlayıp getirdikten sonra birlikte bunları içerek oturdukları, daha sonra mağdurenin dışarıya çıkmak istemesi üzerine sanığın kapıyı kilitlemesi nedeniyle çıkamadığı, akabinde sanığın kendi üzerindeki elbiseleri çıkarttığı, mağdurenin de pantolonunu zorla çıkartmaya çalıştığı ancak mağdurenin izin vermediği, bunun üzerine mağdureyi yere yatırarak mağdureyi öpme ve ellemek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanlarını doğrulamayan tanık beyanları, genel adli muayene raporları, sanık savunması ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararları verildiğinden sanık müdafiinin temyiz istemi bu yönüyle yerinde olduğu görülmüştür.

2. Bozma sebebiyle uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2015/183 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321’inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.