Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/13332 E. 2023/4 K. 09.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13332
KARAR NO : 2023/4
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.08.2021 tarihli 2021/5721 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dava açılmıştır.

2. Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2021/262 Esas, 2022/188 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 03.08.2022 tarihli ve 2022/1527 Esas ve 2022/2127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve katılan mağdure vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.10.2022 tarihli ve 2022/123893 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz isteği sübuta ve 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulamasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Katılanlar Bakanlık ve mağdure vekillerinin temyiz istekleri cezanın üst sınırdan belirlenmesi ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mağdurenin babası olan sanık hakkında vücudunun muhtelif yerlerine dokunmak ve organ sokmak suretiyle istismarda bulunduğu iddiası ile soruşturma aşamasında şikayetçi olduğu, sanığın atılı suçlamayı reddettiği, her ne kadar mağdure kovuşturma aşamasında sanığa iftira attığını ve şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmiş ise de; mahkemece mağdurenin ilk beyanlarının güvenilir olduğuna ve baskı altında ifade değiştirdiğine ilişkin adli görüşme raporu, mesaj tutanakları, tanık beyanları, intikal şekli ve adli raporda bakire olduğu belirlenen yaşı küçük mağdurenin cinsel deneyiminin olmaması nedeniyle sanık hakkında iddiadan farklı olarak yazılı şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunup bulunmadığına yer verilir.

IV. GEREKÇE
1. Suç tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olan mağdurenin aşamalarda değişen anlatımları, mağdure tarafından sanık hakkında iddia olunan istismar eyleminin ilk olarak anlatıldığı anne … ve tanık …’nın beyanlarının birbirleri ile çelişkili olması, soruşturma aşamasında organ sokma iddiasında bulunan mağdurenin bakire olduğunun tespit edilmesi, sanığın inkara dayalı savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, mağdurenin soyut beyanından başka her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 03.08.2022 tarihli ve 2022/1527 Esas ve 2022/2127 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.