YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13533
KARAR NO : 2023/97
KARAR TARİHİ : 11.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2021 tarihli ve 2021/231 Esas, 2021/461 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi yollaması ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/173 Esas ve 2022/813 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanunun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendi ve 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 12.10.2022 tarihli 2022/126234 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Dairemize tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz Sebepleri
Mağdurenin ve müştekinin beyanlarının çelişkili olduğuna ve mağdurenin annesi ile aralarında husumet bulunduğuna ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Olayın intikalinin geç gerçekleştiği ve bu süreçte olayın kurgulanarak sanığa suça konu isnatlarda bulunulduğuna, mağdurenin ve müştekinin beyanlarının çelişkili olduğuna ve mağdurenin annesi ile aralarında husumet bulunduğuna ilişkindir.
C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri
Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığına ve indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
D. Katılan Bakalık Vekilinin Temyiz Sebepleri
Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerekirken aksi yönde hüküm tesis edilmesine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Daha önceden komşu olmaları sebebiyle mağdurenin ailesi ile tanışıklığı bulunan sanığın 12 yaşından küçük olan mağdura yönelik olarak, farklı zaman dilimlerinde, gerek kendi evinde gerekse mağdurenin ikametinde, birden fazla kez mağdura cinsel organını gösterme, mağdurun elini tutarak, cinsel organını tutturma, mağdurun kıyafetlerini çıkararak cinsel organını okşama, ereksiyon halinde iken mağdureyi kucağına oturtma, cinsel organınını mağdurenin cinsel organına ve poposuna sürtme şeklinde olay kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Olayın ilk derece mahkemesinin kabulüne uygun olarak gerçekleştiği kanaatine varılmakla, sanığın suça konu eylemlerini mağdurenin annesi tarafından kendisine teslim edilerek mağdure ile yalnız kaldıkları zaman diliminde gerçekleştirmesi sebebiyle mevcut eylemlerin bakım ve gözetim yükümlülüğünün kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiği kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Olayın intikal zamanı, mağdurenin aşamalarda başka delillerle doğrulanmayan soyut beyanları, mağdurenin soruşturma beyanı dikkate alındığında sanığın kendisine karşı istismar eylemlerini yazdığı günlük sayfalarının sonradan oluşturulma şüphesinin ve mağdurenin annesi ile sanık arasında eskiye dayalı bir gönül ilişkisinden kaynaklı husumetin varlığı, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Yukarıda açıklanan nedenlerle tebliğnamede sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2022/173 Esas, 2022/813 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.