YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13607
KARAR NO : 2023/304
KARAR TARİHİ : 24.01.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan mağdure vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 05.07.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmıştır.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2020 tarihli ve 2019/249 Esas, 2020/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.05.2020 tarihli ve 2020/635 Esas, 2020/683 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/15443 Esas, 2022/1470 Karar sayılı kararı ile müşteki …’nin 11.09.2019 tarihli duruşmada tanık sıfatıyla alınan beyanında mağdurenin kendisine “Ben babamı korkutmak için böyle yaptım.” dediğini iddia etmesi karşısında, bu hususun mağdureden sorularak sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/118 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.10.2022 tarihli ve 9-2022/121802 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi, süre tutum dilekçesi ile usul ve yasalara aykırı hükmün bozulmasına ilişkindir.
2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, hükümde alt sınırdan uzaklaşılarak üst hadden ceza verilmesine ilişkindir.
3. Sanık müdafiinin temyiz istemi, mağdurenin soyut ve çelişkili beyanları dışında delil bulunmadığına, mağdure ile sanık arasında husumet bulunduğuna ve tanıkların bu hususu doğruladığına, sanığı cezalandırmaya yeterli delil bulunmadığına, kabule göre de cezanın alt sınırdan belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasına, bozma sonrası kayyımın davadan haberdar edilmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, yaşı küçük kızı mağdureye karşı üç yıllık süreç içerisinde göğüslerini … dokunma şeklinde gerçekleşen eylemlerinin mağdurenin öğretmenine söylemesi üzerine intikalin gerçekleştiği anlaşılmıştır.
2. Dosya kapsamında bulunan deliller,
a) Mağdurenin aşamalardaki beyanları,
b) Mağdurenin beyanlarına itibar edilebileceğine ve hukuki anlam ve sonuçları algılayabileceğine dair psikolog görüşü,
c) Müşteki annenin aşamalardaki anlatımları,
d) Sanığın aşamalardaki savunmalarıdır.
IV. GEREKÇE
A) Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden
1. Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan mağdure vekilinin yüzüne karşı verilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 05.07.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı görülmekle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamede katılan mağdure vekilinin temyiz talebine ilişkin onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
B) Katılan Bakanlık Vekili ile Sanık Müdafiin Temyiz İstemleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde, mağdurenin, babası olan ve aralarında husumet bulunmayan sanık hakkındaki aşamalardaki detaylı ve tutarlı beyanları, bozma gerekçesi içeriğine göre mağdure beyanlarını destekleyen müşteki annenin anlatımları, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) harfli alt başlıkta açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Müdafii ile Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemleri Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) harfli alt başlıkta açıklanan nedenlerle Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/118 Esas, 2022/228 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.01.2023 tarihinde karar verildi.