Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2022/13707 E. 2022/10448 K. 23.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13707
KARAR NO : 2022/10448
KARAR TARİHİ : 23.11.2022

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz
HÜKÜM : Sanığın cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati ile cinsel taciz suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.09.2020 gün ve 2018/120 Esas, 2020/212 sayılı karara ilişkin istinaf başvurusunun cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, temyiz dilekçe içeriklerinden kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik kanun yolu başvurusunda bulunulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi.
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan dolayı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve esasen bu hususta mahallinde merciince değerlendirme yapılarak itirazın reddedildiği anlaşıldığından, söz konusu karara yönelik temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca reddiyle, cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı yapılan incelemede gereği görüşüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İlk derece mahkemesince olay günü cinsel saldırı eylemi sırasında mağdure ile sanık arasında bir boğuşma olduğu ve mağdurenin gösterdiği direnç sonucu sanığın eylemini devam ettirmediği dolayısıyla mağdurenin kendisini savunabilecek durumda olduğu kabul edilmesine rağmen bu kabule ve dosya kapsamına uygun düşmeyen Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 102/3-a. maddesinin tatbik edilmesi karşısında söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 15.09.2021 gün ve 2020/1527 Esas, 2021/1692 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.