YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14247
KARAR NO : 2023/1405
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erbaa Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2015 gün ve 2015/909 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları 53, 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/884 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile sanığın katılana yönelik cinsel taciz suçundan, anılan maddeler uyarınca neticeten 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/884 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/1329 Esas, 2021/3680 Karar sayılı kararı ile mahkemece kurulan hükmün “Sanığın işlediği cinsel taciz suçunun üst sınırının iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektirmesi ve 17.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’la yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesindeki basit yargılama usulüne dair kanuni düzenlemeden sonra 7188 sayılı Kanun’un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine yönelik olarak 19.08.2020 günlü, 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarih ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan Kovuşturma evresine geçilmiş ibaresinin, aynı bentte yer alan basit yargılama usulü yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmesi karşısında, anılan karara istinaden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden” bahisle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/464 Esas, 2021/712 Karar sayılı kararı ile mahkemece bozma ilâmına uyularak basit yargılama usülü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105, 43 ve 62 inci maddelerinin birinci fıkraları, 53 ve 58 inci maddeleri ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesi uyarınca neticeten 2 ay 9 gün hapis hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
5. Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/464 Esas, 2021/712 Karar sayılı kararına o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine mahkemece genel yargılama usulüne göre dosya yeniden ele alınarak 26.04.2022 gün ve 2021/564 Esas, 2022/459 Karar sayılı kararıyla sanığın cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 105, 43 ve 62 nci maddelerinin birinci fıkraları, 53, 58 inci maddeleri uyarınca neticeten 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlediğine dair mağdurenin beyanları dışında her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil olmadığına, eksik inceleme sonucu hakkında cezaya hükmedildiğine ilişkindir.
III.OLAY VE OLGULAR
Yapılan yargılama sonucunda mahkemece olayın “sanık ve katılanın öncesinde birbirlerini tanımadıkları, olay günü sanığın kendisine ait 0542 … ** ** numaralı telefondan katılanın kullandığı 0544 … ** ** numaralı telefonu arayarak katılana seninle sevgili olmak istiyorum dediği, ertesi gün tekrar arayan sanığın bu kez iç çamaşırların hangi renk, yüzünü okşamak istiyorum, şeklinde cinsel taciz kapsamında oldukları değerlendirilen sözler söylediği” şeklinde gerçekleşmiş olduğu kabul edilmiş ve yine mahkemece “sanık her ne kadar savunmasında telefonu olay tarihlerinde mesai arkadaşı Serkan’ın kullandığını, bu kişinin eşini aradığını kendisine söylediğini, katılanı arayan şahsın kendisi olmadığını savunmuşsa da; aynı suç kapsamında daha öncesinden sabıkası bulunan sanığın savunmalarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, olay tarihlerinde peş peşe iki gün sanığın telefonunun arkadaşı tarafından kendisinden alınarak katılanın aranmış olmasının hayatın olağan akışına uygun düşmediği, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu kayıtlarına göre katılanı peş peşe iki kez aradığı sabit olan sanığın bu aramalarında cinsel taciz kapsamında seninle sevgili olmak istiyorum ve iç çamaşırların hangi renk, yüzünü okşamak istiyorum, sana sarılmak istiyorum şeklinde sözler söylediği” gerekçesine binaen sanığın zincirleme şekilde cinsel taciz suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
IV.GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erbaa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2022 gün ve 2021/564 Esas, 2022/459 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.