YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14418
KARAR NO : 2023/78
KARAR TARİHİ : 11.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1-Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/11076 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakında çocuğun
nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli ve 2019/438 Esas, 2021/142 Karar sayılı mahkumiyet kararı Gaziantep 17. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarihli 2021/998 Esas, 2021/2522 Kararı ile bozulmuştur.
3- Gaziantep 17. Ceza Dairesinin 11.10.2021 tarihli 2021/1998 Esas, 2021/2522 bozma kararı sonrası kurulan Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,13.04.2022 tarihli ve 2022/28 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103. maddesinin 1 ve 4’üncü fıkrası, aynı Kanunun 62 nci maddesinin 1. fıkrası ve 53 üncü maddesinin birini ve üçüncü fıkrası uyarınca 13 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1618 Esas, 2022/2187 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun (sanığın, bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 14.04.2022 tarihli dilekçe ile istinaf isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla) feragat nedeniyle usulden reddine, katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi sanığın takdiri indirim hükümleri uygulanmadan teşdit uygulanarak cezalandırılması ve vekalet ücretine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık ile mağdurenin babası olan katılanın olay tarihinden yaklaşık bir ay önce tanıştıkları, olay tarihinde de katılanın eşiyle birlikte hastaneye gitmek için evden çıktıkları, mağdur ve kardeşlerinin evde yalnız kalmamaları ve onlarla ilgilenmeleri için evde bulunan sanığın, evde çocuklar ile birlikte olduğu sırada mağdureyi odaya götürdüğü, kapının açılmaması için arkasına masa dayadığı akabinde burada mağdurenin kazağını ve pantolonunu çıkardığı, bu sırada mağdurenin bu duruma karşı çıktığı; ancak
kardeşlerini damdan aşağıya atacağından bahisle mağdureyi tehdit eden sanığın eylemlerine devam ederek korkan mağdurenin tüm kıyafetleri soyduktan ve kendi pantolununu da çıkardıktan sonra mağdurun vücut nahiyesini ellemeye başladığı, elleriyle mağdurun göğüslerini sıktığı, vajinasını ve kalçalarını okşadığı, parmağıyla vajinal bölgesine sürttüğü, kesin ve net olarak tespit edilemeyen bir şekilde penisiyle mağdurenin kalça kısmında bir takım fiziki temas gerçekleştirdiği ve yere doğru boşaldığı, bilahere mağdurenin giyinerek dışarı çıktığı kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Katılan Bakanlık Vekilinin Takdiri İndirim Hükümleri Uygulanmadan Teşdiden Cezalandırılmasına Yönelik Temyiz sebebine yönelik;
Sanık hakkında kurulan hükümde gerekçesi belirtilmekle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmuş olması ile ilk derece mahkemesince takdiri indirim uygulama gerekçesinin açıkça yazılmış olması nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2- Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücretine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik;
5271 sayılı Kanun’un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartı katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi, hukuka aykırı bulunmamıştır.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1618 Esas, 2022/2187 Karar sayılı kararının başlığında suç tarihi yazılmamış ise de belirtilen eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 06.09.2022 tarihli ve 2022/1618 Esas, 2022/2187 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarıncaŞanlıurfa1. Ağır
Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2023 tarihinde karar verildi.