YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14579
KARAR NO : 2023/776
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/7509 Esas, 2022/5575 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.11.2022 tarihli ve KD-2022/123623 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
İtiraz, sanık … hakkındaki basit yargılama usulüne göre verilen 05.11.2021 tarihli 2021/444 Esas, 2021/626 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin itirazı üzerine ilk derece mahkemesince duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda verilen 02.02.2022 tarihli 2022/30 Esas, 2022/45 Karar sayılı mahkumiyet kararına karşı yapılacak kanun yolu başvurusunun temyiz kanun yolu olduğundan iade ilâmının kaldırılmasına ve katılanlar vekilinin isteminin kabulü ile 29.04.2022 tarihli Tebliğname doğrultusunda inceleme yapılmasına talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 10.10.2013 tarihli ve 2013/5046 Esas sayılı iddianame ile sanık hakkında zincirleme olarak reşit olmayanla cinsel ilişkide bulunmak ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri gereğince yargılanıp cezalandırılmasına karar verilmesi talebi ile kamu davası açılmıştır.
2. Manisa 1.Sulh Ceza Mahkemesi 08.04.2014 tarihli 2013/692 Esas, 2014/456 Karar sayılı karar ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince neticeten 6 ay 7 gün hapis karşılığı 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, zincirleme olarak çocuğu alıkoymak suçundan aynı Kanun’un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince açılan kamu davası yönünden suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmiştir.
3. Katılanlar vekili Av. … süresinde kararı temyiz etmiş, Yargıtay (Kapatılan) 14.Ceza Dairesi’nin 28.04.2021 tarihli 2017/2913 Esas, 2021/3325 Karar sayılı ilamı ile, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmün onanmasına, zincirleme olarak reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün ise “Basit yargılama usulü” yönünden “Sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması…” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
4. Manisa 5.Asliye Ceza Mahkemesi (Manisa Kapatılan 1.Sulh Ceza Mahkemesi) 05.11.2021 tarih ve 2021/444 Esas, 2021/626 Karar sayılı basit yargılama usulüne tabi olarak verilen gerekçeli kararında sanığın zincirleme olarak reşit olmayan ile cinsel ilişkide bulunmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 ay 20 gün hapisten dönüştürülen 140 gün karşılığı 2.800 TL adli para cezası, adli para cezasının taksitlendirilmesine karar vermiştir.
5. Katılanlar vekilinin süresi içinde bu kararın kaldırılması için itirazı üzerine mahkemece 02.02.2022 tarih ve 2022/30 Esas, 2022/45 Karar sayılı kararı ile sanığın zincirleme olarak reşit olmayanla cinsel
ilişkide bulunmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca neticeten 4 ay 20 gün hapisten dönüştürülen 140 gün karşılığı 2.800 TL adli para cezası, adli para cezasının taksitlendirilmesine, katılanlar lehine maktu vekalet ücretine, yargılama giderlerine hükmedilmiştir.
6. Hüküm, katılanlar vekili tarafından 02.02.2022 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.04.2022 tarihli 2022/49912 sayılı Tebliğname ile hükmün onanması talep edilmiş, Dairemizin 06.06.2022 tarihli 2022/7509 Esas, 2022/5575 Karar sayılı ilamı ile “Mahkemece bozma üzerine gerçekleştirilen yargılama sonucunda reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı 5271 sayılı CMK’nın 251 inci maddesine göre verilen hükmün aynı Kanunun 252 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanığın söz konusu hükme yönelik temyiz istemi CMK’nın 252 inci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında itiraz kabul edilerek bu hususta mahkemesince değerlendirme yapılması gerektiği anlaşıldığından, esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine İADESİNE,” karar verilmiştir.
7. İtiraz konusu ile ilgili yasal düzenleme 7188 sayılı Kanun’un 25 inci maddesi ile değişik “Basit Yargılama Usulünde İtiraz” başlıklı 5271 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;
“Basit yargılama usulünde itiraz
Madde 252- (1) 251 inci madde uyarınca verilen hükümlere karşı itiraz edilebilir. Süresi içinde itiraz edilmeyen hükümler kesinleşir.
(2) İtiraz üzerine hükmü veren mahkemece duruşma açılır ve genel hükümlere göre yargılamaya devam olunur. Taraflar gelmese bile duruşma yapılır ve yokluklarında 223 üncü madde uyarınca hüküm verilebilir. Taraflara gönderilecek davetiyede bu husus yazılır. Duruşmadan önce itirazdan vazgeçilmesi hâlinde duruşma yapılmaz ve itiraz edilmemiş sayılır.
(3) Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251 inci madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir. Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur.
(4) İtiraz üzerine verilen hükmün sanık lehine olması hâlinde, bu hususların itiraz etmemiş olan diğer sanıklara da uygulanma olanağı varsa bu sanıklar da itiraz etmiş gibi verilen kararlardan yararlanır.
(5) İkinci fıkra uyarınca verilen hükümlere karşı genel hükümlere göre kanun yoluna başvurulabilir.
(6) Birinci fıkradaki itirazın, süresinde yapılmadığı veya kanun yoluna başvuru hakkı bulunmayan tarafından yapıldığı mahkemesince değerlendirildiğinde dosya, 268 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca itirazı incelemeye yetkili olan mercie gönderilir. Mercii bu sebepler yönünden incelemesini yapar ve kararını gereği için mahkemesine gönderir.” şeklindedir.
8. 5271 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin ikinci ile beşinci fıkralarına göre basit yargılama usulüne göre verilmiş kararlara karşı yapılan itiraz üzerine duruşma açılarak genel hükümlere göre verilen hükümlere karşı genel hükümlere göre kanun yollarına başvurulabileceği düzenlenmiş olup somut olayda, sanık hakkındaki basit yargılama usulüne göre verilen 05.11.2021 tarih ve 2021/444 Esas, 2021/626 Karar sayılı mahkumiyet hükmüne yönelik katılanlar vekilinin itirazı üzerine ilk derece mahkemesince duruşma açılarak genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda verilen 02.02.2022 tarihli 2022/30 Esas, 2022/45 Karar sayılı mahkumiyet kararının temyiz kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/7509 Esas, 2022/5575 Karar sayılı iade ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2022/30 Esas, 2022/45 Karar sayılı kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.02.2023 tarihinde karar verildi.