YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14985
KARAR NO : 2023/3006
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2019 tarihli ve 2018/426 Esas, 2019/512 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 16 yılı hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2020/1021 Esas, 2020/1287 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının, esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 14.03.2022 tarihli ve 2021/16865 Esas, 2022/2244 Karar sayılı kararı ile “Suç tarihinde kayden on dört yıl on aylık olan mağdurenin yaşını on dokuz, yirmi yaşında olduğunu bildiği yönündeki sanık savunması, mağdurenin savcılık beyanında sanığa on dokuz yaşında olduğunu söylediğini belirtmesi, ilk derece mahkemesince 13.06.2019 tarihli duruşmada mağdurenin görüntüsünün on altı-on yedi yaşı ile uyumlu olduğu yönündeki gözlem ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince olayda 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunduğu nazara alınarak karar verilmesi gerekirken hata halinin bulunmadığına dair yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi ” nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/175 Esas, 2022/234 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 30 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın beyanlarının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, mağdurun yaşına ilişkin tespitin yapıldığı celsede, olayın üzerinden bir yıl geçmiş olduğu ve mağdurun bu sırada doğum yaptığı, bu nedenle mağdurun fizyolojisini etkileyen bu durumda vücudunun bu değişe tepki vermemesinin mümkün olmayacağı, açıklanan nedenlerle sanığın 5237 sayılı Kanun’un 103 veya 104 üncü maddeden cezalandırılmasının gerektiğinden bahisle hükmün bozulması istemine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mağdure ve sanığın duygusal arkadaşlık yaptıkları ve 2018 Mayıs ayında birden fazla kez cinsel birliktelik yaşadıklarının sanık ve mağdurenin beyanlarıyla sabit olduğunun anlaşılması karşısında; mağdurenin soruşturma aşamasındaki beyanında, sanığa yaşının on dokuz olduğunu söylediğine dair beyanı, sanığın aşamalardaki mağdurenin kendisine yaşının on dokuz-yirmi olduğunu söylediğine dair savunmaları, sanık ve mağdurenin ailesi arasında dava konusu olaylardan önce mağdure ve sanığın evlenmesine ilişkin görüşmeler olması hususları nazara alındığında sanığın mağdurenin yaşı hususunda kaçınılmaz hataya düştüğü ve sanığın mağdureye yönelik cinsel eylemlerini mağdurenin rızası dışında gerçekleştirdiği dosya kapsamından sabit olmadığından sanığın üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna ilişkin olarak suçun yasal unsurlarından olan mağdurenin yaşı hususunda hataya düştüğünden sanığın 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.07.2022 tarihli ve 2022/175 Esas, 2022/234 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.